RSS

EJEMPLO DE VALOR Y ENTEREZA

28 Nov

EJEMPLO DE VALOR Y ENTEREZA

Colombia tiene hoy en un niño el mejor ejemplo de valor y entereza para enfrentar con decisión a los criminales narcoterroristas. El pequeño Johan Steven Martínez, hijo del señor Sargento Libio Martínez, se yergue como el símbolo nacional de la dignidad y el decoro; pese al dolor por la muerte del padre que no pudo conocer en persona, el pequeño con voz firme le ha dicho a los narcoguerrilleros ¡Basta ya!

Su voz de adolescente se elevó para decirles a los bandidos: Señores de las Farc, el 26 de noviembre me rompieron las alas, me rompieron el sueño, el anhelo de conocer a mi padre personalmente, de darnos ese abrazo tan anhelado durante 13 años, 11 meses y 5 días. Era el reclamo por el dolor que lo atenaza.

Pero no se quedó en el lamento. Con mirada altiva les increpó por su crimen. “Yo les digo que liberen a los demás secuestrados. Que no hagan sufrir más a Colombia, que no hagan que niños como yo suframos esta guerra, este dolor en que yo me encuentro. Ya es hora de que suelten las armas y liberen a los secuestrados”.

El pequeño Johan Steven no les imploró, no les rogó, como lo hemos hecho durante los últimos 15 años los colombianos; los retó, les dijo cuál era el camino que debían seguir para que no hagan sufrir más a los niños, niñas y adolescentes de este país con sus crueles y despiadados delitos.

A este niño, las Farc le arrancaron las ilusiones desde antes de nacer al secuestrar a su padre en Patascoy, durante 13 años, 11 meses y 5 días, jugaron con su dolor y sus esperanzas, para después cortarlas de un tajo, le rompieron las alas según sus propias palabras.

No llegó con un discurso preparado, nadie le dijo lo que debía decir. Era el corazón de nuestra niñez que les hablaba a todos los colombianos. Era la inocencia rota por los demenciales actos de las narcoguerrillas la que expresaba sus sentimientos. Johan Steven se convierte así de golpe en la expresión de la conciencia nacional.

Su voz no tembló, no dudó por un momento en apuntar sin vacilaciones hacia los verdaderos culpables de su tormento, cuando desafortunadamente otros lo han hecho al querer congraciarse con los secuestradores acusando al gobierno. El, un humilde muchacho hijo de un héroe de la patria, hijo de un colombiano que abrazó la bandera para proteger a sus hermanos contra la barbarie narcoterrorista y regó con su sangre el frondoso árbol de nuestra libertad, supo desde un comienzo quiénes eran los verdaderos criminales.

Johan Steven Martínez, apenas va a cumplir 14 años y su corazón ya recoge el dolor y el sufrimiento de miles de familias colombianos que han visto morir a sus seres queridos por la decisión criminal de unos lunáticos que hablan de la revolución marxista-leninista y sólo construyen un imperio narcoterrorista; es la voz de miles de mutilados por estos desquiciados en el país, de los desplazados, de tantas víctimas, muchas veces silenciadas e ignoradas por quienes se han abrogado el derecho de representar los derechos humanos como bandera política para minimizar la responsabilidad de los terroristas.

Sin buscarlo, Johan Steven se convirtió en noticia mundial como el hijo del secuestrado más antiguo del mundo, desde cuando apenas comenzando a hablar libró una lucha incansable por la libertad de su padre; a sus seis años, mientras sus amigos jugaban a los superhéroes, Johan enviaba mensajes por la radio a las Farc para intentar conmover el duro corazón de los jefes guerrilleros. Los mensajes por radio, caminatas, marchas y cartas dirigidas al secretariado de las Farc que lo convirtieron en símbolo de la tragedia del secuestro en Colombia, no dieron el resultado esperado, pero es nuestra obligación hoy recoger esa bandera y presentarla al mundo como el símbolo de una lucha que no cesará hasta rescatar a nuestros hombres, mujeres, niños, niñas y adolescentes secuestrados por el narcoterrorismo fariano.

Jamás pidió nada para sí o los suyos, su quijotesca lucha la libró casi que solitario al negarse a ser utilizado por quiénes han manipulado por conveniencia política el dolor de las familias de nuestros secuestrados, especialmente por aquellos que hablando de ‘acuerdos humanitarios’, utilizaron ese dolor para chantajear a Colombia y el mundo.

El caso de Johan Steven, debe traernos a la memoria el de Andrés Felipe Pérez Ocampo, aquel niño que muriendo de cáncer imploraba a las Farc por la libertad de su padre, el Cabo (PNC) Norberto Pérez Ruíz, secuestrado por el Frente 42 de las Farc. El niño perdió la batalla ante la enfermedad después de una penosa agonía, las Farc asesinaron a su padre en cautiverio días después.

Entonces como ahora, la clase política y diversos sectores de opinión se expresaron condenando el hecho, pero nada sucedió, esas víctimas fueron condenadas al silencio mientras sus victimarios reclamaban diálogos y acuerdos. ¿Volverá a repetirse la historia?

Ya es tiempo de reaccionar y el momento inmediato es la JORNADA MUNDIAL DE ESTE 6 DE DICIEMBRE DE 2011 PARA REPUDIAR A LAS FARC. Todo colombiano de bien debe convertir este llamado en bandera en sus redes sociales, en la charla con los amigos y conocidos.

Pero que no sea una jornada de folclor pasajero, que el 6 de cada mes se convierta en un día especial de protesta hasta lograr que las Farc y el Eln se sometan a la justicia y al Estado social de derecho; de rechazo a sus apologistas y propagandistas. Una jornada que debe extenderse hasta que el último narcoterrorista se encuentre en el banquillo de los acusados, ante la justicia nacional o ante la justicia internacional si aquí primaren más las identidades ideológicas neocomunistas por encima del bienestar general de la patria.

 

6 DE DICIEMBRE DE 2011 – JORNADA MUNDIAL DE REPUDIO A LAS FARC-ONT.

Anuncios
 
8 comentarios

Publicado por en noviembre 28, 2011 en Opinión Pública

 

8 Respuestas a “EJEMPLO DE VALOR Y ENTEREZA

  1. Rosita Welcker

    noviembre 28, 2011 at 5:40 pm

    FARC ASESINOS INMUNDOS TERRORISTAS SENORES ES HORA DE LEVANTAR LA VOZ NO MAS FARC NO MAS TERRORISMO NO MAS COMUNISMO BASTA YA SENOR SANTOS NO QUEREMOS A CHAVEZ ORGANIZEMOS MARCHAS DE REPUDIO TOTAL A LAS FARC A NIVEL MUNDIAL

     
  2. Ricardo Castiblanco Bedoya

    noviembre 29, 2011 at 11:26 am

    Kolumbien hat jetzt ein Kind das beste Beispiel für Mut und Tapferkeit, entschieden sich mit Drogen-Kriminellen. Kleine Johan Steven Martinez, der Sohn von Mr. Sergeant libyschen Martinez, steht als nationales Symbol für Würde und Anstand, trotz der Trauer über den Tod des Vaters, die nicht persönlich treffen konnte, hat die kleine Firma Stimme sagte die narcoguerrillas genug!

    Seine Stimme hob sich Teenager um die Banditen zu sagen: Lords of the FARC, am 26. November brach ich die Flügel brach mein Traum, die Sehnsucht nach meinem Vater persönlich kennen, geben Sie uns die lang ersehnte Umarmung für 13 Jahre, 11 Monate und 5 Tage. Es war der Anspruch auf die Schmerzen, die Griffe.

    Aber nicht in der Klage zu bleiben. Mit stolzen Augen fuhren sie für ihre Verbrechen. “Ich sage ihnen, um die restlichen Geiseln freizulassen. Leiden Sie nicht mehr nach Kolumbien, dass die Kinder nicht leiden diesem Krieg wie ich diesen Schmerz, dass ich es bin. Es wird Zeit, sie geben ihre Arme und lassen Sie die Geiseln. ”

    Little Steven Johan nicht geltend gemacht, bat sie nicht, wie wir in den vergangenen 15 Jahren getan haben Kolumbianer, forderte sie, erzählte ihnen, was war der Weg sie gehen nicht mehr leiden Kinder und Jugendliche sollten dieses Land mit ihren grausamen und rücksichtslosen Verbrechens.

    Dieses Kind, riss die FARC Illusionen aus der Zeit vor der Geburt seinen Vater Patascoy für 13 Jahre, 11 Monate und 5 Tage, mit ihrem Schmerz und ihren Hoffnungen gespielt entführen und dann abgehauen, brach der Flügel in seinen eigenen Worten.

    Er kam mit einer vorbereiteten Rede, sagte ihm niemand was zu sagen. Es war das Herz unserer Kindheit, die für alle Kolumbianer sprach. Innocence wurde durch den wahnsinnigen Aktionen der Narco ihre Gefühle auszudrücken erschüttert. Steven Johan plötzlich den Ausdruck des nationalen Bewusstseins.

    Ihre Stimme zitterte, nicht einen Augenblick zögern, ohne zu zögern in Hinweis auf die wahren Schuldigen vor ihrer Qual, wenn leider andere getan haben, um die Gunst der Entführer wollen die Regierung zu beschuldigen Curry. Er, ein armer Junge Sohn eines Helden des Vaterlandes, der Sohn eines kolumbianischen, der die Fahne umarmte seinen Brüdern gegen Drogen und Terroristen Barbarei zu schützen und bewässert mit ihrem Blut den belaubten Baum unserer Freiheit, von Anfang an gewusst, wer der wahre wurden Kriminelle.

    Johan Steven Martinez, geht gerade 14 Jahre, und sein Herz und nimmt den Schmerz und das Leid von Tausenden von kolumbianischen Familien Lieben durch die Entscheidung des kriminellen Irren, über Revolution reden getötet und nur marxistisch-leninistischen gesehen haben Narco ein Imperium aufbauen, ist die Stimme von Tausenden von dieser wahnsinnigen im Land verstümmelt, sind die Vertriebenen, viele Opfer oft zum Schweigen gebracht und ignoriert von denen, die das Recht außer Kraft gesetzt haben, die Menschenrechte als politische Flagge repräsentieren zu minimieren Verantwortung der Terroristen.

    Aber schauen Sie, wurde Johan Steven Weltnachrichten als Sohn des ältesten entführt Welt aus, wenn gerade erst an zu sprechen führten einen unerbittlichen Kampf für die Freiheit von seinem Vater, seine sechs Jahre, während seine Freunde spielten Superhelden Johan geschickt Radio-Nachrichten an die FARC, zu versuchen, das harte Herz der Guerilla-Führer zu bewegen. Die Funksprüche, Wanderungen, Märsche und Briefe an die FARC-Sekretariat, das die Tragödie der Entführung in Kolumbien symbolisieren kam, gab nicht das erwartete Ergebnis, aber es ist unsere Pflicht, heute die Fahne zu sammeln und präsentieren sie der Welt als Symbol einen Kampf, der nicht aufhören wird, bis Rettung unserer Männer, Frauen, Kinder und Jugendliche fariano von Narco-Terrorismus entführt.

    Nie um etwas für sich selbst oder seine eigene, seine schwärmerische Kampf fast allein rettete sie fragen sich weigerte, von denen, die für die politische Zweckmäßigkeit Schmerz der Familien unserer entführt, vor allem diejenigen, die von “humanitären Vereinbarungen” zu sprechen manipuliert werden, verwendet dass der Schmerz nach Kolumbien und der Welt zu erpressen.

    Johan Steven Fall sollte uns dieser von Andres Felipe Perez Ocampo, dem Kind, das von Krebs flehte die FARC die Freilassung seines Vaters, Corporal (PNC) Nolan Ruiz, von der Vorderseite 42 des entführten Sterben ist daran zu erinnern, FARC. Er verlor den Kampf mit der Krankheit nach einer schmerzhaften Pein, tötete die FARC seinen Vater gefangen Tage.

    Damals wie heute Politiker und verschiedenen Bereichen der öffentlichen Meinung zum Ausdruck gebracht wurden verurteilt den Vorfall, aber nichts geschah, waren die Opfer zum Schweigen verurteilt, während ihre Peiniger forderten Dialoge und Vereinbarungen. Will er zurück in die Geschichte wiederholen?

    Es ist Zeit, zu reagieren und den unmittelbaren Augenblick ist diese Welt DAY OF 6. Dezember 2011 um FARC zurückzutreten. Kolumbianische Alle guten muss diese Flagge auf ihre Berufung wiederum in soziale Netzwerke, mit Freunden und Bekannten zu plaudern.

    Aber das ist nicht eine Reise der Folklore Passagier, dass 6 der jeden Monat zu einem besonderen Tag des Protests geworden, bis der FARC und ELN Thema der sozialen Gerechtigkeit und der Rechtsstaatlichkeit sind, um ihre Apologeten abzulehnen und Propagandisten. Ein Tag, der bis zum letzten narco verlängert werden sollte, ist auf der Anklagebank, vor nationalen Gerichten oder vor der internationalen Justiz, wenn diese Primare mehr Neokommunisten ideologischen Identitäten über dem allgemeinen Wohl des Landes.

    6. Dezember 2011 – Internationaler Tag der Ablehnung der FARC-ONT.

     
  3. Ricardo Castiblanco Bedoya

    noviembre 29, 2011 at 11:28 am

    La Colombie a maintenant un enfant le meilleur exemple de courage et de courage pour traiter de manière décisive avec les narco-criminels. Petite Johan Martinez Steven, le fils de M. Sergent Martinez libyens, se présente comme le symbole national de la dignité et le décorum, malgré le chagrin causé par la mort du père qui ne pouvait pas se rencontrer en personne, la voix petite entreprise a dit l’narcoguerrillas assez!

    Sa voix montait adolescent à raconter les bandits: Seigneurs des FARC, sur Novembre 26 Je brisé les ailes brisé mon rêve, le désir de connaître mon père, personnellement, nous donner ce très attendu câlin pendant 13 ans, 11 mois et 5 jours. C’était la revendication de la douleur qui tenaille.

    Mais ne restez pas dans la complainte. Avec des yeux hautains leur reprocha leur crime. «Je leur dis de la libération des otages restants. Ne pas souffrir davantage à la Colombie, que les enfants ne souffrent pas de cette guerre comme moi, cette douleur que je suis. Il est temps qu’ils libèrent les armes et la libération des otages. ”

    Little Steven Johan pas plaidé, leur demanda pas, comme nous l’avons fait au cours des 15 dernières années Colombiens, leur défi, leur a dit quelle était la manière dont ils devraient aller à ne pas souffrir davantage les enfants et les adolescents ce pays avec leur crime cruel et impitoyable.

    Cet enfant, les FARC ont déchiré les illusions d’avant la naissance de kidnapper son père Patascoy pendant 13 ans, 11 mois et 5 jours, ont joué avec leur douleur et leurs espoirs, puis coupé, cassé le ailes dans ses propres mots.

    Il est venu avec un discours préparé, personne ne lui dit quoi dire. Il a été au cœur de notre enfance qui parle à tous les Colombiens. Innocence a été brisé par les actions folles de narco exprimer leurs sentiments. Steven Johan devient tout à coup l’expression de la conscience nationale.

    Sa voix tremblait, n’a pas hésité un seul instant sans hésitation dans pointant vers les véritables coupables de son tourment, quand malheureusement les autres ont fait pour s’attirer les faveurs avec les ravisseurs veulent accuser le gouvernement. Lui, un fils pauvre garçon d’un héros de la patrie, le fils d’un Colombien qui a embrassé le drapeau pour protéger ses frères contre le narco-terrorisme barbarie et arrosé de leur sang l’arbre verdoyant de notre liberté, savait dès le commencement qui étaient les vrais criminels.

    Johan Steven Martinez, va juste 14 ans et son coeur et prend la douleur et la souffrance de milliers de familles colombiennes ont vu des êtres chers tués par la décision du fou criminel qui parlent de révolution et seulement marxiste-léniniste narco construire un empire, c’est la voix de milliers de mutilés par ces fous dans le pays, les personnes déplacées, de nombreuses victimes sont souvent réduites au silence et ignorées par ceux qui ont abrogé le droit de représenter les droits humains comme un drapeau politique, afin de minimiser la responsabilité des terroristes.

    Mais regardez, Johan Steven nouvelles du monde est devenu comme le fils de la plus ancienne du monde enlevés partir du moment où commence tout juste à parler mené une lutte implacable pour la liberté de son père à ses six années, tandis que ses amis ont joué les super-héros Johan a envoyé des messages radio pour les FARC pour essayer de déplacer le cœur dur de l’chefs de la guérilla. Les messages radio, des promenades, des marches et des lettres au secrétariat des FARC qui est venu à symboliser la tragédie de l’enlèvement en Colombie, n’a pas donné le résultat escompté, mais il est de notre devoir aujourd’hui de collecter le drapeau et le présenter au monde comme le symbole un combat qui ne s’arrêtera pas jusqu’à sauver nos hommes, femmes, enfants et adolescents fariano kidnappé par le narco-terrorisme.

    Ne demandez jamais rien pour lui-même ou les siens, son combat donquichottesque presque seul a sauvé en refusant d’être utilisé par ceux qui ont manipulé des douleurs opportunisme politique des familles de nos kidnappés, surtout ceux qui parlent de ‘accords humanitaires », utilisé que la douleur à un chantage à la Colombie et le monde.

    Johan cas de Steven devrait nous rappeler celle de Andres Felipe Perez Ocampo, l’enfant qui se meurt d’un cancer imploré les FARC pour la libération de son père, le caporal (PNC) Nolan Ruiz, enlevé par le Front de 42 FARC. Il a perdu la bataille avec la maladie, après une douloureuse agonie, les FARC ont tué son père captif jours.

    Aujourd’hui comme alors, les politiciens et les différents secteurs de l’opinion ont été exprimées condamnant l’incident, mais rien ne s’est passé, les victimes ont été condamnées au silence pendant que leurs bourreaux exigé des dialogues et des accords. T-il revenir à l’histoire se répète?

    Il est temps de réagir et de l’instant immédiat est CETTE JOURNÉE MONDIALE DU 6 DÉCEMBRE 2011 à répudier les FARC. Toutes les bonnes colombienne doit tourner ce drapeau sur leur vocation dans les réseaux sociaux, discuter avec vos amis et connaissances.

    Mais ce n’est pas un voyage de tourisme folklorique, que 6 de chaque mois pour devenir un jour spécial de protestation jusqu’à ce que le FARC et l’ELN sont soumis à la justice sociale et la primauté du droit, à rejeter leurs apologistes et propagandistes. Une journée qui devrait être prolongé jusqu’à la dernière narco est dans le dock, devant les juridictions nationales ou devant la justice internationale si cette Primare plus néo-communistes identités idéologiques au-dessus du bien-être général du pays.

    6 décembre 2011 – Journée internationale de la répudiation des FARC-ONT.

     
  4. Ricardo Castiblanco Bedoya

    noviembre 29, 2011 at 11:29 am

    Colombia now has a child the best example of courage and fortitude to deal decisively with narco-criminals. Little Johan Steven Martinez, son of Mr. Sergeant Libyan Martinez, stands as the national symbol of dignity and decorum, despite the grief over the death of the father who could not meet in person, the small firm voice has told the narcoguerrillas enough!

    His voice rose teen to tell the bandits: Lords of the FARC, on November 26 I broke the wings broke my dream, the longing to know my father personally, give us that long-awaited hug for 13 years, 11 months and 5 days. It was the claim for the pain that grips.

    But did not stay in the lament. With haughty eyes rebuked them for their crime. “I tell them to release the remaining hostages. Do not suffer more to Colombia, that children do not suffer this war like me, this pain that I am. It’s about time they release their arms and release the hostages. ”

    Little Steven Johan not pleaded, begged them not, as we have done over the past 15 years Colombians, challenged them, told them what was the way they should go to do not suffer more children and adolescents this country with their cruel and ruthless crime.

    This child, the FARC tore illusions from before birth to kidnap his father Patascoy for 13 years, 11 months and 5 days, played with their pain and their hopes, and then chopped off, broke the wings in his own words.

    It came with a prepared speech, nobody told him what to say. It was the heart of our childhood that spoke to all Colombians. Innocence was shattered by the mad actions of narco expressing their feelings. Steven Johan suddenly becomes the expression of national consciousness.

    Her voice trembled, did not hesitate for a moment without hesitation in pointing to the real culprits of her torment, when unfortunately others have done to curry favor with the kidnappers want to accuse the government. He, a poor boy son of a hero of the fatherland, the son of a Colombian who embraced the flag to protect his brethren against narco-terrorist barbarism and watered with their blood the leafy tree of our liberty, knew from the beginning who were the true criminals.

    Johan Steven Martinez, just goes to age 14 and his heart and takes the pain and suffering of thousands of Colombian families have seen loved ones killed by the decision of criminal lunatic who talk about revolution and only Marxist-Leninist narco build an empire, is the voice of thousands of maimed by these insane in the country, the displaced, many victims are often silenced and ignored by those who have abrogated the right to represent human rights as a political flag to minimize responsibility of the terrorists.

    But look, Johan Steven became world news as the son of world’s oldest abducted from when just beginning to talk waged a relentless struggle for freedom from his father to his six years, while his friends played superheroes Johan sent radio messages to the FARC to try to move the hard heart of the guerrilla leaders. The radio messages, walks, marches and letters to the FARC secretariat that came to symbolize the tragedy of the kidnapping in Colombia, did not give the expected result, but it is our duty today to collect the flag and present it to the world as the symbol a fight that will not stop until rescue our men, women, children and adolescents fariano kidnapped by narco-terrorism.

    Never ask for anything for himself or his own, his quixotic fight almost alone saved it by refusing to be used by those who have manipulated for political expediency pain of the families of our kidnapped, especially those who speak of ‘humanitarian agreements’, used that pain to blackmail to Colombia and the world.

    Johan Steven’s case should remind us of that of Andres Felipe Perez Ocampo, the child who is dying of cancer implored the FARC for the release of his father, Corporal (PNC) Nolan Ruiz, kidnapped by the Front 42 of FARC. He lost the battle with the disease after a painful agony, the FARC killed his father captive days.

    Then as now, politicians and various sectors of opinion were expressed condemning the incident, but nothing happened, the victims were condemned to silence while their tormentors demanded dialogues and agreements. Will he return to repeat history?

    It is time to react and the immediate moment is THIS WORLD DAY OF DECEMBER 6, 2011 to repudiate FARC. Colombian All good must turn this flag on their calling in social networks, chat with friends and acquaintances.

    But that is not a journey of folklore passenger, that 6 of every month to become a special day of protest until the FARC and ELN are subject to social justice and the rule of law, to reject their apologists and propagandists. A day that should be extended until the last narco is in the dock, before national courts or before international justice if this Primare more neo-communists ideological identities above the general welfare of the country.

    DECEMBER 6, 2011 – International Day of repudiation of FARC-ONT.

     
  5. Ricardo Castiblanco Bedoya

    noviembre 29, 2011 at 11:31 am

    La Colombia ha ora un bambino il miglior esempio di coraggio e la forza di affrontare con decisione narco-criminali. Piccolo Johan Steven Martinez, figlio del signor sergente Martinez libici, rappresenta il simbolo nazionale di dignità e decoro, nonostante il dolore per la morte del padre che non ha potuto incontrare di persona, la voce piccola azienda ha detto il narcoguerrillas abbastanza!

    La sua voce si levò adolescenti per raccontare i banditi: Signori delle FARC, il 26 novembre mi sono rotto le ali rotto il mio sogno, il desiderio di conoscere personalmente mio padre, che ci danno tanto atteso abbraccio per 13 anni, 11 mesi e 5 giorni. E ‘stata la rivendicazione per il dolore che attanaglia.

    Ma non rimase nel lamento. Con gli occhi superbi li rimproverò per la loro crimine. “Dico loro di liberare gli ostaggi rimanenti. Non soffrire più per la Colombia, che i bambini non soffrono di questa guerra come me, questo dolore che io sono. Era ora che rilasciano le armi e liberare gli ostaggi “.

    Little Steven Johan fatto valere, li supplicò di non, come abbiamo fatto negli ultimi 15 anni i colombiani, li ha sfidati, detto loro ciò che è stato il modo in cui dovrebbe andare a non soffrire più bambini e adolescenti questo paese con i loro crimine crudele e spietato.

    Questo bambino, le FARC strappò illusioni da prima della nascita di rapire Patascoy suo padre per 13 anni, 11 mesi e 5 giorni, giocato con il loro dolore e le loro speranze, e poi tagliato, rotto il ali con le sue parole.

    E ‘venuto con un discorso preparato, nessuno gli ha detto cosa dire. Era il cuore della nostra infanzia, che ha parlato a tutti i colombiani. Innocence è stato distrutto dalle azioni folli di narco esprimere i loro sentimenti. Steven Johan improvvisamente diventa l’espressione della coscienza nazionale.

    La sua voce tremava, non ha esitato un attimo senza esitazioni nell’indicare i veri colpevoli del suo tormento, quando purtroppo altri hanno fatto per ingraziarsi i rapitori vogliono accusare il governo. Lui, un figlio povero ragazzo di un eroe della patria, figlio di un colombiano che ha abbracciato la bandiera per proteggere i suoi fratelli contro i narco-terroristi barbarie e innaffiato con il loro sangue l’albero frondoso della nostra libertà, sapeva fin da principio chi erano i veri criminali.

    Johan Steven Martinez, va solo a 14 anni e il suo cuore e prende il dolore e la sofferenza di migliaia di famiglie colombiane hanno visto i propri cari uccisi dalla decisione del pazzo criminale che parlano di rivoluzione e solo marxista-leninista narco costruire un impero, è la voce di migliaia di mutilati da questi pazzi del paese, gli sfollati, molte vittime sono spesso ridotti al silenzio e ignorati da coloro che hanno abrogato il diritto di rappresentare i diritti umani come una bandiera politica per ridurre al minimo responsabilità dei terroristi.

    Ma guarda, Johan Steven divenne notizie dal mondo come il figlio del più antico del mondo rapito da quando appena cominciando a parlare condusse una lotta incessante per la libertà dal padre ai suoi sei anni, mentre i suoi amici giocavano supereroi Johan ha inviato messaggi radio alle FARC per cercare di spostare il cuore duro dei leader della guerriglia. La radio messaggi, passeggiate, marce e lettere alla segreteria delle FARC, che divenne il simbolo della tragedia del rapimento in Colombia, non ha dato i risultati sperati, ma è oggi il nostro dovere di raccogliere la bandiera e presentarla al mondo come il simbolo una lotta che non si fermerà fino a quando salvataggio nostri uomini, donne, bambini e adolescenti fariano rapito da narco-terrorismo.

    Mai chiedere nulla per sé o per il proprio, la sua lotta donchisciottesca quasi salvato da solo rifiutando di essere utilizzato da coloro che hanno manipolato il dolore per convenienza politica delle famiglie dei nostri rapiti, specialmente quelli che parlano di ‘accordi umanitari’, utilizzato che il dolore per ricattare in Colombia e nel mondo.

    Caso Johan Steven dovrebbe ricordarci di quella di Andres Felipe Perez Ocampo, il bambino che sta morendo di cancro implorato le FARC per la liberazione di suo padre, il caporale (PNC) Nolan Ruiz, rapito dai 42 Fronte di FARC. Ha perso la battaglia con la malattia dopo una dolorosa agonia, le FARC ucciso i suoi giorni prigioniero padre.

    Allora come oggi, i politici ei vari settori di opinione sono stati espressi condannando l’accaduto, ma non è successo niente, le vittime furono condannati al silenzio, mentre i loro aguzzini richiesto dialoghi e accordi. Riuscirà a tornare a ripetere la storia?

    E ‘tempo di reagire e il momento immediato è questa Giornata Mondiale del 6 dicembre 2011 a ripudiare FARC. Tutti i colombiani buona necessario attivare questo flag sulla loro vocazione nei social network, chattare con amici e conoscenti.

    Ma questo non è un viaggio di passeggeri folclore, che il 6 di ogni mese di diventare un giorno speciale di protesta fino a quando le FARC e l’ELN sono soggetti alla giustizia sociale e dello Stato di diritto, a rifiutare i loro apologeti e propagandisti. Una giornata che dovrebbe essere prorogato fino alla ultima narco è sul banco degli imputati, dinanzi ai giudici nazionali o prima la giustizia internazionale se questo Primare più neo-comunisti identità ideologica al di sopra del benessere generale del paese.

    6 DICEMBRE 2011 – Giornata internazionale di ripudio della FARC-ONT.

     
  6. Ricardo Castiblanco Bedoya

    noviembre 29, 2011 at 11:33 am

    A Colômbia tem hoje uma criança o melhor exemplo de coragem e força para lidar decisivamente com a narco-criminosos. Pouco Johan Steven Martínez, filho do Sr. Sargento Martinez líbio, permanece como o símbolo nacional de dignidade e decoro, apesar da tristeza pela morte do pai que não poderia encontrar-se pessoalmente, a voz pequena empresa disse o narcoguerrillas o suficiente!

    Sua voz se levantou para dizer ao adolescente bandidos: Lords das FARC, em 26 de novembro eu quebrei as asas quebrou meu sonho, o desejo de conhecer meu pai pessoalmente, dar-nos essa abraço tão esperado por 13 anos, 11 meses e 5 dias. Foi a reivindicação para a dor que prende.

    Mas não ficou no lamento. Com olhos altivos os repreendeu por seu crime. “Eu digo a eles para liberar os reféns restantes. Não sofra mais para a Colômbia, que as crianças não sofrem esta guerra como eu, essa dor que eu sou. Já é hora de eles liberam suas armas e libertem os reféns “.

    Little Steven Johan não pediu, implorou-lhes que não, como temos feito ao longo dos últimos 15 anos colombianos, desafiou-os, lhes disse o que era a maneira que deve ir para não sofrer mais crianças e adolescentes este país com seu crime cruel e implacável.

    Esta criança, as FARC rasgou ilusões desde antes do nascimento para seqüestrar sua Patascoy pai por 13 anos, 11 meses e 5 dias, brincou com sua dor e suas esperanças, e depois cortada, quebrou o asas em suas próprias palavras.

    Ele veio com um discurso preparado, ninguém lhe disse o que dizer. Era o coração da nossa infância, que falou a todos os colombianos. Innocence foi destruída pelas ações louco de narco expressar seus sentimentos. Steven Johan, de repente se torna a expressão da consciência nacional.

    Sua voz tremeu, não hesitou por um momento sem hesitação em apontar os verdadeiros culpados do seu tormento, quando, infelizmente, outros têm feito para agradar os seqüestradores querem a acusar o governo. Ele, um filho menino pobre de um herói da pátria, filho de um colombiano que abraçou a bandeira para proteger seus irmãos contra o narco-terroristas barbárie e regada com o sangue a árvore frondosa de nossa liberdade, sabia desde o princípio, quem eram os verdadeiros criminosos.

    Johan Steven Martínez, só vai para 14 anos e seu coração e leva a dor eo sofrimento de milhares de famílias colombianas ter visto entes queridos mortos pela decisão de lunático criminoso que falar sobre a revolução e só marxista-leninista narco construir um império, é a voz de milhares de mutilados por esses insanos no país, os deslocados, muitas vítimas são frequentemente silenciadas e ignoradas por aqueles que revogou o direito de representar os direitos humanos como uma bandeira política para minimizar responsabilidade dos terroristas.

    Mas olhe, Johan Steven virou notícia no mundo como o filho dos mais antigos sequestrados mundo a partir de quando apenas começando a falar travou uma luta incansável pela liberdade de seu pai para seus seis anos, enquanto seus amigos jogavam super-heróis Johan enviou mensagens de rádio para as Farc para tentar mover o coração duro dos líderes da guerrilha. Mensagens de rádio, caminhadas, passeatas e cartas ao Secretariado das Farc, que veio a simbolizar a tragédia do seqüestro na Colômbia, não deu o resultado esperado, mas é o nosso hoje dever de recolher a bandeira e apresentá-lo ao mundo como o símbolo uma luta que não vai parar até que resgatar nossos homens, mulheres, crianças e adolescentes fariano seqüestrado por narco-terrorismo.

    Nunca pedir nada para si ou para sua própria, a sua luta quixotesca quase sozinho salvou ao se recusar a ser usado por aqueles que têm manipulado para a dor conveniência política das famílias dos nossos seqüestrados, especialmente aqueles que falam de “acordos humanitários”, usado que a dor para chantagear a Colômbia e do mundo.

    Caso Johan Steven deveria nos lembrar que de Andres Felipe Perez Ocampo, a criança que está morrendo de câncer implorou as Farc para a libertação de seu pai, Corporal (PNC) Nolan Ruiz, seqüestrado pela Frente 42 das FARC. Ele perdeu a batalha com a doença após uma dolorosa agonia, as FARC matou seu dia cativo pai.

    Então como agora, os políticos e os diversos setores da opinião foram expressas condenando o incidente, mas nada aconteceu, as vítimas foram condenados ao silêncio, enquanto seus algozes exigia diálogos e acordos. Será que ele vai voltar a repetir a história?

    É tempo de reagir e no momento imediato é ESTE DIA MUNDIAL DA 06 de dezembro de 2011 para repudiar FARC. Tudo bem colombiano deve transformar esta bandeira no seu chamado em redes sociais, bate-papo com os amigos e conhecidos.

    Mas isso não é uma viagem de passageiros folclore, que 6 de cada mês para se tornar um dia especial de protesto até que as FARC eo ELN estão sujeitos a justiça social e do Estado de direito, a rejeitar os seus apologistas e propagandistas. Um dia que deve ser prorrogado até o narco última é no banco dos réus, perante os tribunais nacionais ou antes da justiça internacional se este Primare mais neo-comunistas identidades ideológicas acima do bem-estar geral do país.

    06 de dezembro de 2011 – Dia Internacional de repúdio das FARC-ONT.

     
  7. Ricardo Castiblanco Bedoya

    noviembre 29, 2011 at 11:35 am

    Колумбия в настоящее время ребенок лучший пример мужества и стойкости, чтобы иметь дело решительно с нарко-преступников. Маленькая Йохан Стивен Мартинес, сын г-сержант Ливийской Мартинес, стоит как национальный символ достоинства и приличия, несмотря на печаль по поводу смерти отца, который не смог встретиться лично, тихий голос фирмы сказал narcoguerrillas достаточно!

    Его голос поднялся подростка рассказать бандитов: Lords Революционных вооруженных сил Колумбии, 26 ноября я сломал крылья сломал мою мечту, желание знаете, мой отец лично, дайте нам, что долгожданное объятие в течение 13 лет, 11 месяцев и 5 дней. Это было требование о боли, которая захватывает.

    Но не остался в плач. С надменным глаза упрекнул их за их преступления. “Я говорю им, чтобы освободить оставшихся заложников. Не больше страдают в Колумбию, чтобы дети не страдали в этой войне, как я, эта боль, что я. Речь идет о времени они выпускают оружие и отпустить заложников “.

    Маленький Стивен Йохан не умолял, просил их не так, как мы это делали на протяжении последних 15 лет колумбийцев, бросил им вызов, сказал им, что способ, которым они должны идти, чтобы не страдать больше детей и подростков эта страна со своими жестокими и безжалостными преступления.

    Этот ребенок, FARC разорвали иллюзии еще до рождения, чтобы похитить отца Patascoy в течение 13 лет, 11 месяцев и 5 дней, играла с их боль и свои надежды, а потом отрубили, сломал крылья по его собственным словам.

    Он пришел с подготовленной речью, никто не сказал ему, что сказать. Это было сердце нашего детства, которые говорили все колумбийцы. Невинность была разрушена сумасшедшие действия нарко выражать свои чувства. Стивен Йохан вдруг становится выражением национального самосознания.

    Ее голос дрожал, не колеблясь на мгновение не задумываясь, указывая на истинные виновники мучений ее, к сожалению, когда другие сделали, чтобы снискать благосклонность похитители хотят, чтобы обвинить правительство. Он, бедный сын мальчик герой отечества, сын колумбийского принявших флаг чтобы защитить его братьев против нарко-террористической варварства и поливали своей кровью лиственных деревьев нашей свободы, с самого начала знал, кто был истинным преступников.

    Йохан Стивен Мартинес, только идет, чтобы в 14 лет, и сердце его и принимает боль и страдания тысяч колумбийских семей видели близких убили по решению уголовного сумасшедший, кто говорит о революции и только марксистско-ленинской нарко построить империю, это голос тысяч получают увечья в результате этих безумных в стране, перемещенных лиц, многие жертвы часто молчать и игнорировать тех, кто отменил право представлять права человека как политический флаг, чтобы минимизировать ответственности террористов.

    Но посмотрите, Йохан Стивен стал мировые новости, как сын похищен из старейших мире от того, когда только начинают говорить вели непримиримую борьбу за свободу от отца к его шесть лет, а его друзья играли супергероев Йохан отправлены радиограммы с FARC, чтобы попытаться перенести жесткий сердце партизанских лидеров. Радиограммы, прогулки, походы и письма FARC секретариат, который стал символом трагедии похищения в Колумбии, не дали ожидаемого результата, но это наша обязанность сегодня собрать флаг и представить его миру как символ борьбу, которая не остановится, пока спасти наших мужчин, женщин, детей и подростков fariano похищен нарко-терроризма.

    Никогда не прошу ничего для себя или свою собственную, его донкихотским бороться практически в одиночку сохранили его, отказываясь быть использованы теми, кто манипулирует политической целесообразности боль семей нашего похищенного, особенно те, кто говорит о «гуманитарных соглашений ‘, который используется что боль для шантажа в Колумбии и мире.

    Йохан случае Стивена должна напоминать нам о том, что Андрес Фелипе Перес Окампо, ребенка, который умирает от рака умолял FARC об освобождении своего отца, капрал (PNC) Нолан Руис, похищен фронт 42 из FARC. Он проиграл битву с болезнью после болезненной агонии, FARC убили его отца дней в плен.

    Тогда, как и сейчас, политиков и различных секторов мнения были высказаны осуждающей инцидент, но ничего не произошло, жертвы были обречены на молчание, а их мучители требовали диалога и соглашений. Будет ли он вернуться к повторить историю?

    Пора реагировать и немедленно момент этот Всемирный день от 6 декабря 2011 года отказаться от ФАРК. Колумбийские Все хорошее должно превратить этот флаг на свое призвание в социальных сетях, общаться с друзьями и знакомыми.

    Но это не путешествие фольклора пассажира, что 6 числа каждого месяца, чтобы стать особым днем ​​протеста, пока FARC и ELN подлежат социальной справедливости и верховенства закона, отказаться от своих апологетов и пропагандистов. День, который должен быть продлен до последнего нарко находится в доке, в национальных судах или перед международным правосудием, если это Primare более нео-коммунисты идеологической идентичности выше общего благосостояния страны.

    6 декабря 2011 – Международный день отказа от FARC-ОНТ.

     
  8. Ricardo Castiblanco Bedoya

    noviembre 29, 2011 at 11:36 am

    קאָלאָמביאַ איצט האט אַ קינד דער בעסטער בייַשפּיל פון מוט און פאָרטיטוד צו האַנדלען דעצידירט מיט נאַרקאָ-קרימאַנאַלז. קליין דזשאָהאַן סטעווען מאַרטינעז, זון פון רעב סערגעאַנט ליביאַן מאַרטינעז, שטייט ווי די נאציאנאלע סימבאָל פון כשיוועס און דיקאָראַם, טראָץ דעם טרויער איבער דעם טויט פון דעם פאטער וואס קען ניט טרעפן אין מענטש, די קליין פעסט קול האט געזאָגט די נאַרקאָגוערריללאַס גענוג!

    זיין קול רויז טין צו דערציילן די באַנדאַץ: לאָרדס פון דעם פאַרק, אויף 26 נאוועמבער איך אויסגעבראכן די פליגלען געבראכן מיין חלום, די לאָנגינג צו וויסן מיין פאטער פּערסאַנאַלי, געבן אונדז אַז לאַנג-אַווייטיד אַרומנעמען פֿאַר 13 יאר, 11 months און 5 טעג. עס איז געווען די פאָדערן פֿאַר דעם ווייטיק אַז גריפּס.

    אבער האט ניט בלייַבן אין די קלאָגן. מיט כאָטי אויגן אנגעשריגן זיי פֿאַר זייער פאַרברעכן. “איך דערציילן זיי צו באַפרייַען די רוען כאַסטאַדזשאַז. דו זאלסט ניט לייַדן מער צו קאָלאָמביאַ, אַז קינדער טאָן ניט לייַדן דעם מלחמה ווי מיר, דעם ווייטיק אַז איך בין. עס ס וועגן צייַט זיי באַפרייַען זייער געווער און אַרויסלאָזן די כאַסטאַדזשאַז. ”

    קליין סטעווען דזשאָהאַן ניט פּלידאַד, בעגד זיי נישט, ווי מיר האָבן געטאן איבער דער פאַרגאַנגענהייַט 15 יאר קאָלאָמביאַנס, טשאַלאַדזשד זיי, דערציילט זיי וואָס איז די וועג זיי זאָל גיין צו טאָן ניט לייַדן מער קינדער און אַדאָולעסאַנץ דעם לאַנד מיט זייער גרויזאַם און גרויזאַם פאַרברעכן.

    דעם קינד, די פאַרק טאָר ילוזשאַנז פון פריער געבורט צו קידנאַפּ זיין פאטער פּאַטאַסקוי פֿאַר 13 יאר, 11 months און 5 טעג, געשפילט מיט זייער ווייטיק און זייער האפענונגען, און דעמאָלט געהאַקט אַוועק, צעבראכן די פליגל אין זיין אייגן ווערטער.

    עס געקומען מיט אַ צוגעגרייט רייד, קיינער דערציילט אים וואָס צו זאָגן. עס איז די האַרץ פון אונדזער קינדשאַפט אַז גערעדט צו אַלע קאָלאָמביאַנס. ומשולד איז שאַטערד דורך די ווילד אַקשאַנז פון נאַרקאָ יקספּרעסינג זייער געפילן. סטעווען דזשאָהאַן פּלוצלינג ווערט דער אויסדרוק פון לאַנדיש באוווסטזיין.

    איר קול טרעמבאַלד, האט ניט קווענקלענ זיך פֿאַר אַ מאָמענט אָן כעזאַטיישאַן אין פּוינטינג צו דער עמעס קאַלפּריץ פון איר מאַטערן, ווען ליידער אנדערע האָבן געטאן צו קאַרי טויווע מיט די קידנאַפּערז ווילן צו באַשולדיקן די רעגירונג. ער, אַ אָרעם יינגל זון פון אַ העלד פון די פאטערלאנד, דער זון פון אַ קאָלאָמביאַן וואס עמברייסט די פאָן צו באַשיצן זיין ברידער קעגן נאַרקאָ-טעראָריסט באַרבעריזאַם און וואָטערד מיט זייער בלוט די ליפי בוים פון אונדזער פרייַהייַט, געוואוסט פון דעם אָנהייב וואס זענען די אמת קרימאַנאַלז.

    דזשאָהאַן סטעווען מאַרטינעז, פּונקט גייט צו עלטער 14 און זיין האַרץ און נעמט דעם ווייטיק און צאָרעס פון טויזנטער פון קאָלאָמביאַן משפחות האָבן געזען ליב געהאט אָנעס הרגענען דורך די באַשלוס פון פאַרברעכער לונאַטיש וואס רעדן וועגן רעוואָלוציע און בלויז מאַרקסיסט-לעניניסט נאַרקאָ בויען אַ מלוכה, איז דער קול פון טויזנטער פון געמומטע דורך די מעשוגע אין דער מדינה, די דיספּלייסט, פילע וויקטימס זענען אָפט סיילאַנסט און איגנאָרירט דורך די וואס האָבן אַבראַגייטיד די רעכט צו פאָרשטעלן מענטשנרעכט ווי אַ פּאָליטיש פאָן צו מינאַמייז פֿאַראַנטוואָרטלעכקייט פון דער טערעראַסץ.

    אבער קוק, דזשאָהאַן סטעווען געווארן וועלט נייַעס ווי דער זון פון וועלט ס אָולדאַסט אַבדאַקטיד פון ווען נאָר אָנהייב צו רעדן וויידזשד אַ רילענטליס געראַנגל פֿאַר פֿרייַהייט פון זיין פאטער צו זיין זעקס יאר, בעת זיין פריינט געשפילט סופּערכיראָוז דזשאָהאַן געשיקט ראַדיאָ אַרטיקלען צו דער פאַרק צו פּרובירן צו רירן די שווער האַרץ פון די גערילאַ פירער. דער ראַדיאָ אַרטיקלען, גייט, מאַרטשיז און אותיות צו דער פאַרק סעקרעטאַריאַט אַז געקומען צו סימבאָליזירן די טראַגעדיע פון ​​דער קידנאַפּינג אין קאָלאָמביאַ, האט ניט געבן דעם געריכט רעזולטאַט, אָבער עס איז אונדזער פליכט הייַנט צו זאַמלען די פאָן און פאָרשטעלן עס צו די וועלט ווי דער סימבאָל אַ קאַמף וואס וועט ניט האַלטן ביז ראַטעווען אונדזער מענטשן, ווייבער, קינדער און אַדאָולעסאַנץ פאַריאַנאָ קידנאַפּט דורך נאַרקאָ-טערעריזאַם.

    קיינמאָל פרעגן פֿאַר עפּעס פֿאַר זיך אָדער זיין אייגן, זיין קוויקסאַטיק קאַמף כּמעט אַליין געהאלפן עס דורך ריפיוזינג צו ווערן געניצט דורך די וואס האָבן מאַניפּיאַלייטיד פֿאַר פּאָליטיש יקספּידיאַנסי ווייטיק פון די משפחות פון אונדזער קידנאַפּט, ספּעציעל די וואס רעדן פון ‘יומאַנאַטעריאַן אַגרימאַנץ’, געוויינט אַז ווייטיק צו בלאַקמייל צו קאָלאָמביאַ און די וועלט.

    דזשאָהאַן סטעווען ס פאַל זאָל דערמאָנען אונדז פון אַז פון אַנדרעס פעליפּע פּערעז אָקאַמפּאָ, דער קינד וואס איז געהאלטן ביים שטארבן פון ראַק ימפּלאָרד דער פאַרק פֿאַר דער באַפרייַונג פון זיין פאטער, קאָרפּאָראַל (פּנק) נאָלאַן רויז, קידנאַפּט דורך די פראָנט 42 פון פאַרק. ער פאַרלאָרן די שלאַכט מיט די קרענק נאָך אַ ווייטיקדיק יעסורים, דער פאַרק דערהרגעט זיין פאטער געפאַנגענער טעג.

    און ווי איצט, פּאַלאַטישאַנז און פאַרשידן סעקטאָרס פון מיינונג האבן אויסגעדריקט קאַנדעמינג די אינצידענט, אָבער גאָרנישט געטראפן, די וויקטימס זענען פארמשפט צו שטילקייַט בעת זייער טאָרמענטערז פארלאנגט דייאַלאָגז און אַגרימאַנץ. וועט ער צוריקקומען צו איבערחזרן געשיכטע?

    עס איז צייַט צו רעאַגירן און די באַלדיק מאָמענט איז וועלט טאג פון 6 דעצעמבער 2011 צו ריפּיודיייט פאַרק. קאָלאָמביאַן אלע גוט מוזן אומקערן דעם פאָן אויף זייער פאַך אין געזעלשאַפטלעך נעטוואָרקס, שמועסן מיט פריינד און אַקוויינטאַנסיז.

    אבער אַז איז ניט אַ נסיעה פון פֿאָלקלאָר פּאַסאַזשיר, אַז 6 פון יעדער חודש צו ווערן אַ ספּעציעל טאָג פון פּראָטעסט ביז דער פאַרק און עלן זענען אונטער צו געזעלשאַפטלעך יושר און די הערשן פון געזעץ, צו אָפּוואַרפן זייער אַפּאַלאַדזשאַסץ און פּראַפּאַגאַנדאַסס. א טאָג אַז זאָל זיין עקסטענדעד ביז די לעצטע נאַרקאָ איז אין די דאָק, איידער לאַנדיש קאָרץ אָדער פאר אינטערנאַציאָנאַלע יושר אויב דעם פּרימאַרע מער ניי-קאַמיאַנאַסץ אידעישע יידענטיטיז אויבן דער גענעראַל וווילשטאנד פון דער מדינה.

    6 דעצעמבער 2011 – ינטערנאַטיאָנאַל טאָג פון ריפּיודייישאַן פון פאַרק-אָנט.

     

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

 
A %d blogueros les gusta esto: